همه ي مداد رنگي ها مشغول بودند...به جز مداد سفيد...
هيچ كسي به او كار نمي داد...همه مي گفتند:
{تو به هيچ دردي نمي خوري}...
يك شب كه مداد رنگي ها...توي سياهي كاغذ گم شده بودند...
مداد سفيد تا صبح كار كرد...ماه كشيد...مهتاب كشيد...
و آنقدر ستاره كشيد كه كوچك وكوچك و كوچك تر شد...
صبح توي جعبه ي مداد رنگي...جاي خالي او...با هيچ رنگي پر نشد![]()


